{"id":4903,"date":"2024-07-31T18:33:18","date_gmt":"2024-07-31T16:33:18","guid":{"rendered":"http:\/\/wikioks.cal24.pl\/?page_id=4903"},"modified":"2024-07-31T18:33:40","modified_gmt":"2024-07-31T16:33:40","slug":"wladyslaw-lemiszko","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/wikioks.cal24.pl\/index.php\/wladyslaw-lemiszko\/","title":{"rendered":"W\u0142adys\u0142aw Lemiszko"},"content":{"rendered":"\n
\"\"
Fot. Tarnovia. Legenda 1948 – Robert Noga<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

W\u0142adys\u0142aw Lemiszko <\/strong>(ur. 9 czerwca 1911 we Lwowie, zm. 17 kwietnia 1988 w Tarnowie) \u2013 polski hokeista i reprezentant Polski, olimpijczyk, cz\u0142onek dru\u017cyny na zimowe igrzyska 1936 w Garmisch-Partenkirchen. Pi\u0142karz i trener pi\u0142karski.<\/p>\n\n\n\n

Urodzi\u0142 9 czerwca 1911 we Lwowie jako syn Miko\u0142aja i Marii. Pocz\u0105tkowo zamieszkiwa\u0142 z rodzicami przy ulicy Zielonej, potem przy ulicy Snopkowskiej. Uczy\u0142 si\u0119 w XI Pa\u0144stwowym Gimnazjum im. Jana i Andrzeja \u015aniadeckich we Lwowie. Reprezentuj\u0105c szko\u0142\u0119 bra\u0142 udzia\u0142 w zawodach sportowych r\u00f3\u017cnych dyscyplin. Studiowa\u0142 filologi\u0119 s\u0142owia\u0144sk\u0105 na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. Po uko\u0144czeniu gimnazjum podj\u0105\u0142 prac\u0119 w Ubezpieczalni Spo\u0142ecznej we Lwowie, gdzie by\u0142 przydzielony do rachuby, a potem do kontroli zak\u0142ad\u00f3w pracy.<\/p>\n\n\n\n

Zach\u0119cony przez ojca, w 1926 wybra\u0142 si\u0119 z nim na mecz Czarnych Lw\u00f3w, po czym podj\u0105\u0142 treningi w tym klubie. Od razu wykaza\u0142 talent do gry, a po kilku tygodniach trafi\u0142 do sk\u0142adu II dru\u017cyny Czarnych. W 1929 zadebiutowa\u0142 w I zespole klubu. Pocz\u0105tkowo w zespole wyst\u0119powa\u0142 na pozycji lewego \u0142\u0105cznika, a potem zosta\u0142 przekwalifikowany na \u015brodkowego obro\u0144c\u0119. W sezonie 1933 wraz z Czarnymi zosta\u0142 zdegradowany z I ligi. Zawodnikiem dru\u017cyny by\u0142 do 1936. Wobec spadku do A klasy usi\u0142owa\u0142 przej\u015b\u0107 do innego zespo\u0142u, wyst\u0119puj\u0105cego na najwy\u017cszym poziomie ligowym Od 1936 do 1939 gra\u0142 w Pogoni Lw\u00f3w. W jej barwach wyst\u0119powa\u0142 zar\u00f3wno w meczach ligowych, jak i w spotkaniach z zespo\u0142ami zagranicznymi. Gra\u0142 tak\u017ce w reprezentacji Lwowa. Rozegra\u0142 blisko 100 ligowych spotka\u0144 (cztery sezony dla Czarnych i cztery dla Pogoni). Jako pi\u0142karz pierwotnie wyst\u0119powa\u0142 na pozycji napastnika, a potem jako lewy obro\u0144ca.<\/p>\n\n\n\n

Jako hokeista gra\u0142 w barwach Czarnych Lw\u00f3w i by\u0142 dwukrotnym medalist\u0105 mistrzostw Polski. W 1934 zdoby\u0142 srebrny medal, a w 1935 z\u0142oty. W reprezentacji Polski rozegra\u0142 15 spotka\u0144. Uczestniczy\u0142 w turnieju mistrzostw \u015bwiata edycji 1935 w szwajcarskim Davos. By\u0142 cz\u0142onkiem kadry podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Garmisch-Partenkirchen w 1936, jako rezerwowy nie wyst\u0105pi\u0142 w \u017cadnym spotkaniu.<\/p>\n\n\n\n

W okresie II Rzeczypospolitej by\u0142 sportowcem wszechstronnym. Jego ulubion\u0105 dyscyplin\u0105 by\u0142 hokej na lodzie, kt\u00f3r\u0105 uprawia\u0142 w porze zimowej. Celem utrzymania kondycji fizycznej przez ca\u0142y rok (w tym masy cia\u0142a ok. 72 kg) w pozosta\u0142ych porach roku uprawia\u0142 pi\u0142k\u0119 no\u017cn\u0105 w porze letniej, a poza tym lekkoatletyk\u0119 (np. rzut dyskiem, skok o tyczce), tenis, gry sportowe, p\u0142ywanie, narciarstwo, pi\u0142k\u0119 r\u0119czn\u0105, koszyk\u00f3wk\u0119.<\/p>\n\n\n\n

W czasie II wojny \u015bwiatowej reprezentowa\u0142 barwy Dynama Kij\u00f3w i Dynama Lw\u00f3w (1939-1941). Po zako\u0144czeniu wojny w ramach repatriacji wyjecha\u0142 z Kres\u00f3w Wschodnich, po czym wraz z \u017con\u0105 zatrzyma\u0142 si\u0119 u jej znajomych w Tarnowie, za\u015b p\u00f3\u017aniej zamierzali uda\u0107 si\u0119 dalej na zach\u00f3d. Z ciekawo\u015bci pojawia\u0142 si\u0119 na stadionie miejscowej Tarnovii, gdzie zosta\u0142 zach\u0119cony przez profesora gimnazjalnego Zdzis\u0142awa Nowaka do pokierowania reaktywacj\u0105 sportu. Ostatecznie osiad\u0142 w tym mie\u015bcie i zosta\u0142 trenerem pi\u0142karzy Tarnovii sukcesywnie podnosz\u0105c poziom zawodnik\u00f3w i dru\u017cyny. W edycji mistrzostw okr\u0119gowych edycji 1946 kierowana przez niego zesp\u00f3\u0142 uzna\u0142 wy\u017cszo\u015b\u0107 Wis\u0142y Krak\u00f3w. W kolejnym sezonie 1946\/1947 wraz z dru\u017cyn\u0105 wygra\u0142 Okr\u0119g Krak\u00f3w, nast\u0119pnie zwyci\u0119\u017cy\u0142 w II etapie, po czym w grupie fina\u0142owej zaj\u0105\u0142 trzecie miejsce, uzyskuj\u0105c z dru\u017cyn\u0105 historyczny awans do I ligi. Po sezonie otrzyma\u0142 propozycj\u0119 obj\u0119cia kt\u00f3rej sekcji pi\u0142karskiej, nie przyj\u0105\u0142, przestaj\u0105c by\u0107 szkoleniowcem dru\u017cyny.<\/p>\n\n\n\n

W pierwszych latach powojennych godzi\u0142 prac\u0119 przy pi\u0142ce no\u017cnej z uprawianiem hokeja na lodzie. By\u0142 zawodnikiem Cracovii, z kt\u00f3r\u0105 zdoby\u0142 mistrzowsko Polski w sezonie 1945\/1946. W kolejnym sezonie 1946\/1947 by\u0142 anonsowany jako obro\u0144ca w sk\u0142adzie Cracovii, kt\u00f3ra obroni\u0142a tytu\u0142 mistrzowski.<\/p>\n\n\n\n

Pod koniec lat 40. trenowa\u0142 pi\u0142karskie dru\u017cyny klub\u00f3w: Okocimski Brzesko, w 1948 Pogo\u0144 Prudnik, Grybovia Gryb\u00f3w, Metal Tarn\u00f3w. W listopadzie 1947 odby\u0142 kurs unifikacyjny dla trener\u00f3w. W 1950 ponownie trenowa\u0142 Tarnovi\u0119, w 1951 Ogniwo Rzesz\u00f3w, a od 1952 do 1954 ponownie Metal Tarn\u00f3w. W 1952 uko\u0144czy\u0142 kurs trenera II klasy pa\u0144stwowej. W 1955 zn\u00f3w prowadzi\u0142 Tarnovi\u0119. W latach 1956-1957 by\u0142 trenerem Pafawagu Wroc\u0142aw, a od 1 wrze\u015bnia 1957 do 1958 JKS Jaros\u0142aw. Od 1958 do 1960 po raz kolejny trenowa\u0142 Okocimskiego Brzesko. W 1960 uzyska\u0142 stopie\u0144 trenera II klasy. Od 1960 do 1962 po raz kolejny szkoli\u0142 Metal Tarn\u00f3w. W sezonie 1964\/1965 by\u0142 trenerem II-ligowej Lechii Gda\u0144sk. Od ko\u0144ca 1964 do 1966 by\u0142 szkoleniowcem tak\u017ce II ligowej Stali Mielec (w II lidze edycji 1964\/1965 i 1965\/1966, w marcu 1966 przesuni\u0119ty w klubie do pracy z m\u0142odzie\u017c\u0105). W sezonach 1966\/1967 i 1967\/1968 by\u0142 trenerem Stali Sanok. W sezonie 1968\/1969 prowadzi\u0142 Olimpi\u0119 Pozna\u0144, w 1969 Karpaty Krosno. Od 1970 do 1977 po raz czwarty szkoli\u0142 dru\u017cyn\u0119 Tarnovii. Od 1977 pracowa\u0142 w klubie GKS B\u0142\u0119kitni Tarn\u00f3w, trenuj\u0105c zesp\u00f3\u0142 trampkarzy. P\u00f3\u017aniej zosta\u0142 w klubie koordynatorem sekcji pi\u0142ki no\u017cnej, sprawuj\u0105c stanowisko do drugiej po\u0142owy lat 80., za\u015b od lipca 1986 by\u0142 trenerem dru\u017cyny senior\u00f3w w klasie mi\u0119dzywojew\u00f3dzkiej. W trakcie kariery trenowa\u0142 tak\u017ce Stal Kra\u015bnik, Uni\u0119 Racib\u00f3rz. By\u0142 r\u00f3wnie\u017c prowadz\u0105cym zesp\u00f3\u0142 wojskowych przygotowuj\u0105c do mistrzostw LWP w pi\u0142ce no\u017cnej<\/p>\n\n\n\n

Zosta\u0142 odznaczony Krzy\u017cem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski i Medalem Polskiego Komitetu Olimpijskiego. Zaj\u0105\u0142 ex aequo 5-6 miejsce w plebiscycie tygodnika \u201eTarnowskie Azoty\u201d na najpopularniejszego trenera w Tarnowie w 1985.<\/p>\n\n\n\n

Zmar\u0142 17 kwietnia 1988 w Tarnowie. Zosta\u0142 pochowany na cmentarzu komunalnym w Tarnowie-Krzy\u017cu. Dla uczczenia jego pami\u0119ci rozgrywany by\u0142 memoria\u0142 pi\u0142karski dla dzieci.<\/p>\n\n\n\n

W\u0142adys\u0142aw Lemiszko jako trener Okocimskiego<\/h2>\n\n\n\n

Pierwsze podej\u015bcie trenera do pracy w Okocimskim mia\u0142o miejsce w latach 1947-48. Lemiszko, kt\u00f3ry dopiero co wywalczy\u0142 z Tarnovi\u0105 historyczny awans do I ligi, niespodziewanie musia\u0142 po\u017cegna\u0107 si\u0119 ze stanowiskiem. Wprawdzie oferowano mu funkcj\u0119 kierownika dru\u017cyny, ale ten jej nie przyj\u0105\u0142. Chc\u0105c pozosta\u0107 w roli szkoleniowca wybra\u0142 propozycj\u0119 Okocimskiego. Pod jego wodz\u0105 dru\u017cyna zwyci\u0119\u017cy\u0142a rozgrywki klasy B podokr\u0119gu tarnowskiego uzyskuj\u0105c prawo gry w turnieju fina\u0142owym o awans do krakowskiej klasy A. Ostatecznie, „Piwosze” rozegrali turniej bez udzia\u0142u Lemiszki, kt\u00f3ry od lipca 1948 rozpocz\u0105\u0142 prac\u0119 w Pogoni Prudnik. Jak si\u0119 p\u00f3\u017aniej okaza\u0142o, jego dotychczasowi podopieczni okazali si\u0119 lepsi od zespo\u0142\u00f3w ZKS-u Trzebinia i Podhala Nowy Targ i razem z \u0141obzowiank\u0105 Krak\u00f3w wywalczyli historyczny awans na trzeci poziom rozgrywek (po utworzeniu II ligi), w czym Lemiszko r\u00f3wnie\u017c mia\u0142 sw\u00f3j udzia\u0142.<\/p>\n\n\n\n

Drugi epizod w Brzesku by\u0142 ju\u017c znacznie mniej udany. Lemiszko obj\u0105\u0142 dru\u017cyn\u0119 po spadku do klasy A w drugiej po\u0142owie 1958 roku. Mimo solidnego przygotowania dru\u017cyny, wyniki osi\u0105gane przez zawodnik\u00f3w by\u0142y znacznie poni\u017cej oczekiwa\u0144, czego efektem by\u0142a kolejna degradacja – tym razem do klasy B na koniec sezonu 1959. Pobyt Okocimskiego na pi\u0105tym poziomie rozgrywkowym potrwa\u0142 zaledwie kilka miesi\u0119cy. Pod wodz\u0105 Lemiszki dru\u017cyna zwyci\u0119\u017cy\u0142a tarnowsk\u0105 klas\u0119 B, jednak sam szkoleniowiec poprosi\u0142 o zwolnienie z ko\u0144cem maja 1960 roku. Na stanowisku trenera zast\u0105pi\u0142 go Artur Hajduga, kt\u00f3ry doko\u0144czy\u0142 z dru\u017cyn\u0105 turniej bara\u017cowy o awans do klasy A pokonuj\u0105c Uni\u0119 Niedomice i Zakopiank\u0119.<\/p>\n\n\n\n

\u0179r\u00f3d\u0142a prasowe<\/h2>\n\n\n\n

Robert Noga \u201eTarnovia-legenda 1948\u201d. Tarn\u00f3w 2012<\/p>\n\n\n\n

Archiwum Tadeusza Weso\u0142owskiego<\/p>\n\n\n\n

https:\/\/pl.wikipedia.org\/wiki\/W%C5%82adys%C5%82aw_Lemiszko<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

W\u0142adys\u0142aw Lemiszko (ur. 9 czerwca 1911 we Lwowie, zm. 17 kwietnia 1988 w Tarnowie) \u2013 polski hokeista i reprezentant Polski,<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"ngg_post_thumbnail":0},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wikioks.cal24.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4903"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wikioks.cal24.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/wikioks.cal24.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wikioks.cal24.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wikioks.cal24.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4903"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/wikioks.cal24.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4903\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4907,"href":"https:\/\/wikioks.cal24.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4903\/revisions\/4907"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wikioks.cal24.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4903"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}