Artur Ignacy Hajduga (ur. 29 września 1925 r. w Okocimiu, zm. 24 grudnia 2002 r. w Brzesku). Wieloletni zawodnik oraz trener Okocimskiego.
Mgr Artur Ignacy Hajduga urodził się 29 września 1925 r. w Okocimiu, w rodzinie, pochodzącego z Bronowic stolarza, pracownika browaru w Okocimiu Stanisława i Heleny z Kostrzewów. Po ukończeniu tamtejszej Szkoły Powszechnej im. Barona J. Goetza, podjął w roku szkolnym 1938/39 naukę w I klasie Państwowego Gimnazjum i Liceum im. Marszałka J. Piłsudskiego w Brzesku. Wybuch wojny 1939 r. uniemożliwił mu jednak dalszą naukę. Po wyzwoleniu miasta i reaktywowaniu w lutym 1945 r. Państwowego Liceum i Gimnazjum kontynuował w nim przerwaną naukę i w 1947 r. zdał maturę. Następnie w latach 1947-1950 kształcił się na Wydziale Wychowania Fizycznego Wyższej Szkoły Wychowania Fizycznego (obecna AWF) w Krakowie. Na I roku studiował wraz z kolegą z brzeskiego liceum Adamem Szkodnym, późniejszym znakomitym lekarzem, profesorem krakowskiej Akademii Medycznej, który po I roku przeniósł się na medycynę.
Po otrzymaniu dyplomu w 1950 r. A. Hajduga rozpoczął pracę jako kontraktowy nauczyciel wf. w niepełnym wymiarze godzin w Zasadniczej Szkole Metalowej w Brzesku, w której pracował do 1956 r. oraz w Powiatowym Komitecie Kultury Fizycznej. Później, w latach 1955-58 uczył wf. w Technikum Ekonomicznym, a w latach 1958- 62 w byłej Szkole Podstawowej nr 2 w Brzesku. W latach 1962-65 pracował natomiast w brzeskim Wydziale Oświaty jako podinspektor – kierownik Referatu Opieki nad Dzieckiem, równocześnie kończąc w 1963 r. kurs z zakresu opieki nad dzieckiem w Zaocznym Studium Nauczycielskim w Warszawie. We wrześniu 1965 r. powrócił do zawodu nauczycielskiego, obejmując stanowisko zastępcy kierownika Szkoły Podstawowej nr 2. Po otwarciu w 1966 r. w mieście Szkoły Podstawowej nr 3 został zastępcą dyrektora tejże placówki. W 1974 r. uzupełniał studia, uzyskując tytuł mgr. w zakresie wychowania fizycznego w AWF w Krakowie. Z chwilą przejścia na emeryturę Stefana Podolańskiego, dyrektora tejże szkoły, przejął po nim tę funkcję. W 1979 r. z jego inicjatywy placówka ta została przekształcona w Gminną Szkołę Zbiorczą. Jako dyrektor gminny pracował w niej do przejścia na emeryturę w 1984 r. Nie zerwał jednak kontaktu ze szkołą i zawodem. Pracował w niej do 1991 r. jako nauczyciel wf. na tzw. „godzinach”. Należy odnotować, że A. Hajduga był również w latach 1978-82 radnym Rady Narodowej Miasta i Gminy Brzesko.
Artur Hajduga jako trener Okocimskiego
Prócz działalności pedagogicznej, osobnym rozdziałem w jego życiu był sport. Jeszcze jako uczeń liceum (1946) został zawodnikiem sekcji narciarskiej i drużyny piłkarskiej Okocimskiego Klubu Sportowego, w której grał do 1960 r., a także przez dwa lata równocześnie był jej trenerem obejmując drużynę po Władysławie Lemiszce. Warto wspomnieć, że Artur Hajduga był członkiem legendarnej drużyny OKS-u (wówczas Spójni), która awansowała do 1/8 finału Pucharu Polski na szczeblu centralnym.
Po zakończeniu czynnej kariery piłkarskiej był do 1972 r. trenerem Sekcji Piłki Nożnej (w latach 1969-1972 jako szkoleniowiec I drużyny) oraz instruktorem Sekcji Narciarskiej w tymże klubie. Ukończył wiele kursów, w tym: instruktora narciarstwa PZN (1951), sędziego narciarskiego (1959) i instruktora piłki nożnej (1949). Sportowi, mimo choroby, oddany był do ostatnich chwil życia.
A. Hajduga był także aktywnym działaczem Zarządu Oddziału ZNP w Brzesku, a po przejściu na emeryturę prezesem Sekcji Emerytów i Rencistów oraz członkiem brzeskiego Oddziału tego Związku.
Za zasługi dla szkolnictwa i sportu odznaczony był m.in.: Srebrnym Krzyżem Zasługi (1970), Złotą Odznaką ZNP (1972), Srebrną Odznaką „Zasłużony Działacz Ligi Obrony Kraju” (1972), Medalem Komisji Edukacji Narodowej (1980), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1982), Medalem „Za zasługi w rozwoju sportu szkolnego” (1983), Odznaką Za zasługi dla województwa tar- nowskiego” (1985), Honorową Odznaką Za zasługi w sporcie szkolnym” (1988) i Złotą Odznaką Honorową Polskiego Związku Piłki Nożnej (2002), którą przyznano Mu parę miesięcy przed śmiercią. Ponadto wyróżniony był nagrodą Ministra Oświaty i Wy- chowania III (1974) i II stopnia (1979) oraz nagrodą Kuratora Oświaty i Wy- chowania w Tarnowie (1982).
Pogrzeb mgr. Artura Hajdugi odbył się 28 grudnia 2002 r. na cmentarzu komunalnym w Brzesku. W ostatniej drodze żegnało go prócz rodziny, liczne grono nauczycieli, uczniów, przyjaciół, kolegów i mieszkańców miasta.
Źródła prasowe
Artur Hajduga (1925-2002) / Jerzy Wyczesany, BIM : Brzeski Magazyn Informacyjny. – 2003, nr 1-2, s. 10