W latach 1960-61 dokonano gruntownej modernizacji stadionu OKS. Odnowiono boisko do piłki nożnej, wybudowano dwa boiska do siatkówki, boisko do piłki ręcznej, bieżnie, skocznię do skoków w dal oraz rzutnię do pchnięcia kulą. Klub wzbogacił się jednak przede wszystkim o krytą trybunę na około 400 miejsc oraz budynek klubowy z zapleczem i pokojami hotelowymi. Obiekt ten umożliwiał organizowanie zgrupowań sportowych dla zawodników własnych jak również innych klubów, którzy chętnie gościli w Brzesku. Jak brzmi tekst na pamiątkowej tablicy, koszty modernizacji i rozbudowy stadionu pokryte zostały „z dotacji Społecznego Funduszu Odbudowy Kraju i Stolicy oraz Wojewódzkiego Komitetu Kultury Fizycznej i Turystyki, Związku Zawodowego Pracowników Przemysłu Spożywczego i wysiłkiem Załogi Browaru Okocim”. Stadion cały czas tętnił życiem. Oprócz piłkarzy, którzy byli wizytówką klubu, prężnie działały sekcje siatkówki, piłki ręcznej kobiet i mężczyzn. Regularnie organizowano także spartakiady międzyzakładowe. Należy podkreślić, że duchem opiekuńczym i w znacznej mierze inicjatorem był prezes klubu i jednocześnie dyrektor naczelny browaru Rudolf Bogdani. Bardzo zaangażowany w pracę na rzecz klubu był także wieloletni jego wiceprezes Władysław Eisenberger.
Sukcesy organizacyjne klubu nie szły jednak w parze z osiągnięciami piłkarzy. Spadek piłkarzy do klasy B podokręgu bocheńskiego na koniec poprzedniej dekady odbierano w kategorii wstydu, a udział w tych rozgrywkach nie satysfakcjonował lokalnej społeczności, ani samych piłkarzy. Potwierdziły to dobitnie wyniki jakie osiągnął OKS w sezonie 1960, zwyciężając wszystkie 14 spotkań i osiągając przy tym bilans bramkowy 73:16. Najlepszymi strzelcami drużyny okazali się: Józef Hachaj (26), Zbigniew Dulemba (20), Ryszard Ogiela (10). Nie umniejszając w żaden sposób sukcesu piłkarzy Okocimskiego należy jednak podkreślić, że ich rywalami były kluby wiejskie z powiatu bocheńskiego i brzeskiego, które znacznie ustępowały im aspiracjami i umiejętnościami sportowymi. Drugim etapem rywalizacji o awans do klasy A był turniej eliminacyjny ze zwycięzcami podokręgów tarnowskiego i podhalańskiego. Tutaj również bezkonkurencyjni okazali się gracze Okocimskiego pokonując Unię Niedomice oraz Zakopiankę, czym zapewnili sobie powrót na wyższy szczebel. Skład drużyny przedstawiał się następująco: J. Pajor, Julian Łanocha, Bronisław Kozub, Roman Rudnik, Józef Duda, Feliks Duda, S. Górski, Zbigniew Kucia, Ryszard Ogiela, Zbigniew Dulemba, Jan Podłęcki, Józef Hachaj, M. Rabiasz.
Sezon 1960/61 rozgrywano już według systemu jesień-wiosna. Dla beniaminka był on dosyć udany. Zajęcie piątego miejsca w grupie I krakowskiej klasy A (oprócz takich ekip jak rezerwy Cracovii, Metal Tarnów, Bieżanowianka, Bronowianka) trzeba uznać za niezły wynik. Spora w tym zasługa Zbigniewa Dulemby, który był najlepszym strzelcem drużyny. Dużo mniej udany był kolejny sezon „Piwoszy” na tym szczeblu rozgrywkowym. Zajęcie 11. lokaty (na 13 drużyn) równało się z degradacją do klasy B wiosną 1962 roku. Kibice z Brzeska przeżywali prawdziwą huśtawkę nastrojów. Drużyna w jednym sezonie spadała, by rok później cieszyć się z awansu. Taka sytuacja zdarzała się dwukrotnie. Jak czytamy w relacjach z zebrań ówczesnego zarządu, narzekano przede wszystkim na brak ambicji i ofiarności w zawodach oraz brak dyscypliny wśród samych zawodników, co skutkowało degradacją do niższej klasy. Planowano odmłodzenie drużyny (zwrócenie uwagi na juniorów i trampkarzy) oraz usunięcie zawodników niezdyscyplinowanych. Pierwsze pozytywne rezultaty planu odbudowy sekcji pojawiły się niebawem. Od sezonu 1965/66 Okocimski na dłużej zadomowił się w klasie A. Trenerem pierwszej drużyny był wówczas Jan Mastaj, który prowadził „Piwoszy” w latach 1963-69.
30.09.1963 doszło do zmiany na stanowisku prezesa klubu. Ustępującego ze stanowiska Rudolfa Bogdaniego (objął stanowisko dyrektora browaru w Głubczycach) zastąpił Leonard Dzięgielewski, którego Walne Zebranie wybrało w sposób jednogłośny. Jak się później okazało kierował on klubem do 1970 roku.
20 września 1964 r. odbyła się uroczystość przekazania Okocimskiemu Klubowi Sportowemu autokaru zakupionego ze środków Społecznego Funduszu Odbudowy Stolicy i Kraju. Jan Burlikowski w Kronice powiatu brzeskiego 1960-1966, T.I, tak opisał tę uroczystość: „Na uroczystość przybył przewodniczący Prezydium Wojewódzkiej rady Narodowej, poseł Józef Nagórzański, którego na granicy miasta Brzeska przywitała sztafeta motocyklowa. Uczestnicy sztafety wręczyli posłowi Nagórzańskiemu wiązanki kwiatów i złożyli meldunek o wykonaniu przez społeczeństwo naszego powiatu planu rocznego świadczeń na SFOS w kwocie jeden milion sto tysięcy złotych. Następnie samochód z przewodniczącym Prezydium PWrN w otoczeniu honorowej eskorty motocyklowej przejechał przez miasto, udając się na stadion Okocimskiego Klubu Sportowego. Tam zgromadził się aktyw powiatowego Komitetu Odbudowy Stolicy i Kraju, uczestnicy spartakiady międzyzakładowej, młodzież oraz liczni widzowie. Na uroczystość przybyli również: I sekretarz Komitetu Powiatowego PZPR w Brzesku, mgr Eugeniusz Michoń, sekretarz PK ZSL, Mieczysław Garlicki i przewodniczący Prezydium Powiatowej rady Narodowej, Tadeusz Bałys. Otwierając uroczystość, przywitał on w serdecznych słowach przewodniczącego Prezydium WrN, posła Józefa Nagórzańskiego stwierdzając, że od początku swego istnienia powiat nasz przoduje w akcji zbiórkowej na SFOS. Przewodniczący Prezydium WrN, który jest równocześnie przewodniczącym Wojewódzkiego Komitetu Odbudowy Kraju i Stolicy, poseł Józef Nagórzański dokonał przekazania autokaru Okocimskiemu Klubowi Sportowemu, w imieniu którego autokar przyjął prezes OKS, dyrektor Okocimskich Zakładów Piwowarsko-Słodowniczych – Leonard Dzięgielewski. Następnie poseł Nagórzański udał się razem z aktywem powiatowym na krótką przejażdżkę nowym autokarem. Wojewódzki Komitet Społecznego Funduszu Odbudowy Stolicy i Kraju zaskarbił sobie wdzięczność nie tylko Okocimskiego Klubu Sportowego, ale także całego społeczeństwa naszego powiatu. Osobne słowa podziękowania należą się organizatorom uroczystości, w szczególności zaś Powiatowemu Zarządowi ligi Obrony Kraju i przewodniczącemu Powiatowego Komitetu Kultury Fizycznej, mgr Janowi Mastajowi, za wzorowe zorganizowanie sztafety motocyklowej.”
15 lipca 1967 roku w Brzesku nastąpiło otwarcie kąpieliska Okocimskiego Klubu Sportowego. Jak czytamy w Kronice powiatu brzeskiego autorstwa Jana Burlikowskiego: „Składa się ono z basenu głównego o wymiarach 25×15 m wraz z trampoliną do skoków oraz z małego basenu kąpielowego – specjalnie dla dzieci. Obok znajdują się korty tenisowe czynne w lecie, a w zimie przewidziane jest na nich lodowisko. Został również wybudowany budynek klubowy z szatniami i natryskami. Są też miejsca do plażowania, Całość wygląda bardzo efektownie. Obiekt ten został wykonany według najnowszych założeń budownictwa sportowego. Ponieważ obok znajduje się stadion sportowy, a całość tych obiektów została wkomponowana w malowniczy zakątek na tle wzgórz i lasów, przy uwzględnieniu walorów klimatycznych, stwarza to doskonałe warunki dla urządzenia tu obozów sportowych kondycyjnych i przygotowawczych dla klubów z całego kraju. Obiekt ten jest bardzo potrzebny, bo jak wiadomo, przepływająca przez Brzesko Uszwica, nie nadaje się do kąpieli. Otwarcia kąpieliska dokonał przewodniczący Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Krakowie -poseł Józef Nagórzański. W tej uroczystości wzięli także udział: zastępca przewodniczącego Prezydium WRN – mgr Wincenty Zydroń, I sekretarz KP PZPR – Ludwik Nędza, przewodniczący WKPG – dr Julian Rejduch, przewodniczący Prezydium PRN – Tadeusz Bałys, zastępca przewodniczącego Prezydium PRN – Karol Grochola. Przemawiając na otwarciu, Józef Nagórzański życzył społeczeństwu miasta wiele pożytku z obiektu, którym Brzesko, jako jedyne miasto powiatowe może się poszczycić. Podziękował też dyrektorowi Okocimskich Zakładów Piwowarsko-Słodowniczych.”